وارد گردد ، حاضر نيستم آنها را به علّامهء مجلسى بفروشم . به هر روى از جلد ششم به بعد ، پاورقىهاى ايشان به چاپ نرسيد . ايشان براى « سيدبن طاووس » عظمت خاصى قائل بود و به كتاب اقبال وى اهميت فراوان مىداد و او را « سيّد اهل مراقبه » مىناميد . و « سيد بحرالعلوم » را مىستود و كيفيت زندگى و سلوك علمى و عملى و مراقبات او را تحسين مىنمود و تشرف او به حضور حضرت مهدى عليه السلام را مكرّر يادآورى و او را بسيار تكريم مىكرد و به رسالهء سير و سلوك - كه منسوب به اوست - اهميت مىداد و چندين دوره آن را براى طالبان فضيلت و حقيقت ، شرح و تدريس نمود . كتاب طهارة الاعراق ابن مسكويه و جامع السعادات حاج ملامهدى نراقى و أحياءعلوم‌الدين ( المحجة البيضاء ) ملامحسن فيض كاشانى را بهترين كتاب‌هاى اخلاقى مىدانست . « 1 » گفته‌ها و خاطراتى از فرزندان علّامه فرزند علّامه طباطبائى - در بيان خاطراتى از علّامه - مىگويد : همزمان با آغاز سال 1325 هجرى شمسى وارد شهر قم شديم . ابتدا به منزل يكى از بستگان كه ساكن قم و مشغول تحصيل علوم دينى بود وارد شديم ، ولى به زودى در كوچهء يخچال قاضى در منزل يكى از روحانيون كه هنوز هم در قيد حيات است ، اتاقى دو قسمتى كه با نصب پرده قابل تفكيك بود ، اجاره كرديم . اين دو اتاق قريب به بيست متر مربع بود . طبقهء زير اين اتاق‌ها انبار آبِ مشروب منزل بود كه در صورت لزوم بايستى از درب آن به داخل خم شده و ظرف آب مشروب را پر كنيم . چون خانه فاقد آشپزخانه بود ، پخت و پز هم در داخل اتاق انجام مىگرفت ، در حالى كه مادرِ ما به دو مطبخ 24 مترمربعى و 35 متر مربعى عادت كرده بود كه در مهمانىهاى بزرگ از آنها به راحتى استفاده مىشد . پدر ، در شهر قم چند آشناى انگشت‌شمار داشت كه يكى از آنها مرحوم آيةاللَّه حجّت بود . اولين مركز رفت و آمد مرحوم علّامه ، منزل آقاى حجت بود و كم‌كم با اطرافيان ايشان دوستى

--> ( 1 ) . همان ، ص 26 - 54